Hoe ontstaan nieuwe cryptomunten?

Vrijwel iedere week worden er nieuwe cryptomunten gelanceerd. Sommige groeien uit tot bekende projecten met miljoenen gebruikers, terwijl andere na enkele maanden alweer verdwijnen. Door de snelle ontwikkeling van de cryptomarkt vragen veel beginners zich af hoe nieuwe cryptomunten eigenlijk ontstaan. Worden ze zomaar gemaakt of zit er een uitgebreid ontwikkelproces achter?

Het korte antwoord is dat dit afhangt van het soort cryptocurrency. Een volledig nieuwe blockchain bouwen is een technisch ingewikkeld traject dat maanden of zelfs jaren kan duren. Een token ontwikkelen op een bestaande blockchain is daarentegen veel eenvoudiger en kan in sommige gevallen binnen een dag worden gerealiseerd. In dit artikel leggen we stap voor stap uit hoe nieuwe cryptomunten ontstaan, welke technieken worden gebruikt en waar je als beginnende investeerder op moet letten.

BELANGRIJK OM TE WETEN: er zijn ontzettend veel coins in omloop. In de top 100 staan veel coins die hun kracht hebben bewezen. Minder bekende coins en vooral ook nieuwe coins kunnen zeer snel en heftig schommelen in waarde. Daarbij is dus het risico op financiële schommelingen van de waarde van je crypto portefeuille  een stuk groter.  Lees daarom onderstaande tips, voordat je gaat handelen. 

Nieuwe cryptomunten worden meestal ontwikkeld omdat een team een specifiek probleem wil oplossen of een nieuwe toepassing wil introduceren. De blockchaintechnologie biedt veel mogelijkheden, waardoor ontwikkelaars voortdurend experimenteren met nieuwe ideeën. Niet iedere cryptocurrency is dus bedoeld als digitaal betaalmiddel; veel projecten richten zich op andere toepassingen.

Veelvoorkomende redenen om een nieuwe cryptomunt te ontwikkelen zijn:

• internationale betalingen sneller en goedkoper maken;
• slimme contracten ondersteunen;
• decentrale financiële diensten (DeFi) aanbieden;
• blockchaingames ontwikkelen;
• NFT-platformen bouwen;
• digitale identiteiten beheren;
• een community of ecosysteem rondom een project creëren.

Daarnaast ontstaan er ook cryptomunten die vooral inspelen op een trend of hype. Deze zogenoemde memecoins zijn vaak populair vanwege hun community en marketing, maar bieden meestal weinig technische vernieuwing. Daarom is het verstandig om altijd verder te kijken dan alleen de populariteit van een project.

Voordat je begrijpt hoe een cryptomunt ontstaat, is het belangrijk om onderscheid te maken tussen een coin en een token. Hoewel deze termen vaak door elkaar worden gebruikt, betekenen ze niet hetzelfde.

Een coin heeft een volledig eigen blockchain waarop alle transacties plaatsvinden. Ontwikkelaars moeten hiervoor een compleet netwerk ontwerpen, inclusief software, beveiliging en een systeem waarmee transacties worden gevalideerd.

Bekende voorbeelden zijn:

• Bitcoin
• Ethereum
• Solana
• Cardano

Het ontwikkelen van een eigen blockchain vraagt veel programmeerkennis, een groot ontwikkelteam en vaak een aanzienlijk budget. Daardoor worden er relatief weinig nieuwe coins gelanceerd.

Een token maakt gebruik van een bestaande blockchain, zoals Ethereum, BNB Chain, Solana of Base. Hierdoor hoeft een ontwikkelaar geen compleet netwerk te bouwen. Het enige dat nodig is, is een slim contract waarin de eigenschappen van de token worden vastgelegd.

Dat maakt het ontwikkelen van een token veel sneller en goedkoper. Hierdoor bestaat een groot deel van de duizenden nieuwe cryptocurrencies die jaarlijks verschijnen uit tokens in plaats van volledig nieuwe blockchains.

Een nieuwe blockchain ontwikkelen is een uitgebreid proces waarin techniek, beveiliging en economie samenkomen. Voordat een coin daadwerkelijk gebruikt kan worden, doorloopt een project meestal verschillende fases.

Elke succesvolle cryptocurrency begint met een duidelijke visie. Ontwikkelaars bepalen eerst welk probleem zij willen oplossen en waarom een nieuwe blockchain daarvoor nodig is. Zonder een onderscheidend doel is het lastig om investeerders en gebruikers aan te trekken.

Een blockchain kan bijvoorbeeld worden ontwikkeld voor:

snelle internationale betalingen;

veilige opslag van gegevens;

slimme contracten;

decentrale applicaties (dApps);

supply chain-oplossingen;

digitale eigendommen.

Een sterk idee vormt de basis voor de rest van het ontwikkelproces.

Nadat het concept is uitgewerkt, wordt bepaald hoe de blockchain technisch gaat functioneren. Hierbij maken ontwikkelaars keuzes die invloed hebben op de prestaties van het netwerk.

Zo wordt onder andere gekeken naar:

• de snelheid van transacties;
• de schaalbaarheid;
• de maximale voorraad munten;
• de hoogte van transactiekosten;
• de beveiliging van het netwerk;
• de manier waarop nieuwe blokken worden toegevoegd.

Deze keuzes bepalen uiteindelijk hoe aantrekkelijk een blockchain is voor gebruikers en ontwikkelaars.

Een blockchain heeft een systeem nodig waarmee alle deelnemers overeenstemming bereiken over nieuwe transacties. Dit wordt het consensusmechanisme genoemd.

Proof of Work (PoW)

Bij Proof of Work lossen computers complexe berekeningen op. De eerste computer die de juiste oplossing vindt, mag een nieuw blok toevoegen aan de blockchain en ontvangt daarvoor nieuwe munten als beloning.

Dit systeem wordt gebruikt door Bitcoin en staat bekend om zijn hoge beveiligingsniveau. Tegelijkertijd vraagt het veel rekenkracht en elektriciteit, waardoor de operationele kosten relatief hoog zijn.

Voordelen:

• zeer veilig;
• sterk gedecentraliseerd;
• jarenlang bewezen technologie.

Nadelen:

• hoog energieverbruik;
• dure hardware nodig;
• beperkte transactiesnelheid.

Proof of Stake (PoS)

Bij Proof of Stake zetten deelnemers een deel van hun cryptomunten vast als onderpand. Op basis daarvan worden validators geselecteerd om transacties te controleren en nieuwe blokken toe te voegen. Dit systeem verbruikt veel minder energie en maakt snellere transactieverwerking mogelijk. Daarom kiezen steeds meer moderne blockchains voor Proof of Stake.

Voordelen:

• energiezuinig;
• lagere transactiekosten;
• hogere snelheid;
• beter schaalbaar.

Wanneer alle keuzes zijn gemaakt, begint het programmeerwerk. Ontwikkelaars schrijven de software die ervoor zorgt dat de blockchain veilig en betrouwbaar functioneert.

Daarbij worden onder andere ontwikkeld:

• blockchain software;
• nodes;
• wallets;
• beveiligingsprotocollen;
• slimme contracten;
• programmeertools voor ontwikkelaars.

Voordat de blockchain live gaat, worden uitgebreide tests uitgevoerd om fouten en beveiligingsproblemen op te sporen.

Na maanden of soms jaren van ontwikkeling wordt de blockchain gelanceerd. Vanaf dat moment kunnen gebruikers wallets aanmaken, transacties uitvoeren, validators worden of de cryptomunt kopen via handelsplatformen. Vaak blijft de ontwikkeling daarna doorgaan. Veel blockchains ontvangen regelmatig updates om de snelheid, veiligheid of functionaliteit verder te verbeteren.

Het ontwikkelen van een token verloopt aanzienlijk sneller dan het bouwen van een eigen blockchain. Omdat gebruik wordt gemaakt van een bestaand netwerk, hoeft alleen een slim contract te worden gemaakt waarin alle eigenschappen van de token worden vastgelegd.

De ontwikkelaar kiest eerst een blockchain waarop de token wordt gebouwd.

Populaire keuzes zijn:

1. Ethereum
2. Solana
3. BNB Chain
4. Base
5. Avalanche

De keuze hangt af van factoren zoals transactiekosten, snelheid en de beschikbare ontwikkeltools.

Vervolgens wordt een smart contract geschreven. Dit is een stukje programmeercode waarin precies staat hoe de token werkt.

Hierin worden onder andere vastgelegd:

• de naam van de token;
• het tickersymbool;
• de maximale voorraad;
• het aantal decimalen;
• functies zoals burnen of minten;
• eventuele stemrechten.

Omdat alles automatisch op de blockchain wordt uitgevoerd, is het belangrijk dat deze code grondig wordt gecontroleerd.

Na het publiceren van het smart contract bestaat de token officieel. Vanaf dat moment kan de token worden verzonden, gekocht en opgeslagen in geschikte crypto wallets. Veel projecten voegen daarna liquiditeit toe aan een decentrale exchange, zodat gebruikers direct kunnen handelen.

Niet iedere cryptocurrency wordt op dezelfde manier verspreid onder gebruikers. Afhankelijk van het project kunnen nieuwe munten op verschillende manieren worden uitgegeven.

• Mining

Bij Proof of Work ontvangen miners nieuwe munten als beloning voor het beveiligen van het netwerk. Bitcoin is hiervan het bekendste voorbeeld.

• Staking

Bij Proof of Stake ontvangen validators beloningen wanneer zij helpen transacties te verwerken. Hierdoor komen geleidelijk nieuwe munten in omloop.

• Airdrops

Om snel een gebruikersgroep op te bouwen, delen sommige projecten gratis tokens uit aan bestaande crypto-gebruikers. Dit wordt een airdrop genoemd.

• ICO of presale

Veel projecten verkopen hun tokens al voordat het platform volledig operationeel is. Investeerders kopen de tokens in de verwachting dat deze later meer waard worden wanneer het project groeit.

• Liquidity mining

Bij decentrale beurzen kunnen gebruikers hun cryptovaluta beschikbaar stellen als liquiditeit. In ruil daarvoor ontvangen zij nieuwe tokens als beloning.

Niet iedere cryptocurrency heeft dezelfde maximale voorraad. Sommige projecten kiezen bewust voor schaarste, terwijl andere juist miljarden of zelfs biljoenen tokens uitgeven.

Enkele bekende voorbeelden zijn:

1. Bitcoin: maximaal 21 miljoen munten;
2. Ethereum: geen vaste maximale voorraad;
3. Dogecoin: onbeperkte uitgifte;
4. Shiba Inu: honderden biljoenen tokens bij de lancering.

De hoogte van de voorraad zegt op zichzelf weinig over de waarde van een cryptomunt. Een munt met een enorme voorraad kan alsnog veel waard zijn als de vraag groot is. Daarom kijken beleggers vooral naar de marktkapitalisatie, de tokenomics en het daadwerkelijke gebruik van het project.

Hoewel er jaarlijks duizenden nieuwe cryptocurrencies verschijnen, slaagt slechts een klein deel erin om langdurig succesvol te worden. Veel projecten verdwijnen doordat ze geen duidelijke meerwaarde bieden of omdat het ontwikkelteam onvoldoende ervaring heeft.

Veelvoorkomende oorzaken zijn:

• een onrealistisch businessmodel;
• gebrek aan financiering;
• slechte beveiliging;
• weinig actieve gebruikers;
• onvoldoende marketing;
• het verdwijnen van het ontwikkelteam.

Daarom is het verstandig om altijd uitgebreid onderzoek te doen voordat je besluit om in een nieuwe cryptomunt te investeren.

Voordat je investeert, is het verstandig om een project kritisch te beoordelen. Kijk niet alleen naar de koers, maar onderzoek ook de achterliggende technologie en het team.

Controleer onder andere:

1. Het team

Zijn de oprichters bekend en hebben zij ervaring binnen blockchain of softwareontwikkeling?

2. Whitepaper

Beschrijft het project duidelijk welk probleem wordt opgelost en hoe dat gebeurt?

3. Tokenomics

Hoe worden de tokens verdeeld en hoeveel komen er nog in omloop?

4. Community

Heeft het project een actieve community en worden er regelmatig updates gedeeld?

5. Beveiliging

Zijn de smart contracts gecontroleerd door onafhankelijke auditors?

6. Roadmap

Heeft het team een duidelijke en haalbare planning voor de komende jaren?

Nieuwe cryptomunten ontstaan doordat ontwikkelaars een volledig nieuwe blockchain bouwen of een token creëren op een bestaand netwerk. Een eigen blockchain ontwikkelen is een complex proces dat veel tijd, kennis en investeringen vraagt, terwijl een token relatief snel kan worden gelanceerd dankzij bestaande blockchainplatformen.

Voor beginners is het belangrijk om niet alleen naar de prijs of populariteit van een cryptomunt te kijken. Onderzoek altijd het doel van het project, de technologie, de tokenomics, het ontwikkelteam en de community. Zo maak je beter onderbouwde keuzes en verklein je de kans dat je investeert in een project zonder toekomstperspectief.